.comment div { font-Comic Sans: small-caps; font-size:10px; font-weight:bolder; color:#66CD00;border:none; } A:hover { font-Comic Sans: small-caps; font-size:16px; font-weight:bolder; color:#FFFF00;} ****ข้อความเลื่อนขึ้น ***ข้อความเลื่อนลง **** ข้อความเลื่อนขึ้นลง ********ข้อความซิกแซก *******ข้อความซิกแซกไปมา ข้อความวิ่งในกรอบสี่เหลี่ยม 00--เทอคือคนแรกที่ฉันรักจริงๆ แต่เทอกลับทิ้งฉันปัยง่ายดาย ฉันมันคงเหมือนควาย ถูกเทอหลอกปัยวันวัน--00 ตั้งแต่วันที่เธอ..ทิ้งไป รู้ไหมว่า..มีคนคอยร่ำหา คิดถึงเธออยู่ทุกวันทุกเวลา ไม่รู้ว่า..เมื่อไหร่จะลืมเธอ จะกินนอนก็มีแต่น้ำตา ไม่รู้บ้าอะไรนักหนานี่ ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งเจ็บมากทุกที จะต้องทำยังไงดี..ถึงลืมเธอ.. ด้วยความรัก..ฝังตรึง..ซึ้งดวงจิต ตราปชีวิต..มีเพียงเธอ..เสมอมั่น อยู่แห่งไหน..ไม่เคยกลาย..คลายสัมพันธ์ ส่วนเธอนั้น..เพ้อรำพึง..คิดถึงใคร อยากจะเอ่ย..ความนัย..ใจอึดอัด ยังไม่ทราบ..แน่ชัด..ความเคลื่อนไหว เธอยังนิ่ง..เฉยชา..ทุกคราไป คล้ายกับมี..สิ่งใด..แฝงในทรวง ความฝันจึง..สูญสลาย..ในวันนี้ หรือเธอมี..ใครคนใหม่..ให้แหนหวง ลืมสัญญา..เคยให้ไว้..กลายเป็นลวง หวังทั้งปวง..ต้องประสบ..พบทางตัน ไร้ข้อมูล..ข่าวสาร..การติดต่อ ปล่อยคนรอ..คร่ำครวญ..จวนอาสัญ อยู่แห่งใด..ใยเลือนหาย..คล้ายลืมกัน ผ่านคืนวัน..อันเหน็บหนาว..ร้าววิญญา พลิ้วลมหนาว..หนาวสั่น..จนหวั่นไหว ไร้เงาของ..คนใกล้..ใจห่วงหา ทุกค่ำคืน..สะอื้นร่ำ..ฉ่ำน้ำตา รู้ไหมว่า..ฉันปวดร้าว..เศร้าเพียงใด หวงและห่วง..ยอดดวงใจ..กระไรนี่ เธออยู่ดี..มีสุข..ทุกข์ไฉน จะเจ็บปวด..หงอยเหงา..เศร้าอย่างไร ได้แต่ส่ง..แรงใจ..ใฝ่คะนึง ผวาตื่น..ลืมตา..พาใจเหงา ทุกข์รุมเร้า..ด้วยแรงฤทธื์..ความคิดถึง รักเพียงเธอ..คนเดียว..เกี่ยวใจตรึง เธอล่ะซึ้ง..บ้างหรือไม่.."ปล่อยให้รอ".. มองฟ้าแล้วคิดถึงเทอร์ ที่เราม่ายด้ายพบเจอกันนานแค่หนัย กี่เดือนกี่ปีแล้วน่ะที่ผ่านปัย จะมีอะรัยเปลี่ยนแปลงบ้างหมัยระหว่างเรา ยังมีแต่เทอร์นัยจัยทุกโมงยาม ยังอยู่กับคำถามเก่าๆ อยู่กับเรื่องราวของเรา อยู่กับความฝันเก่าๆที่คงเดิม ก้อรอเทอร์อยู่อย่างนี้ ผ่านไปกี่เดือนม่ายมีครัยเข้ามาเพิ่ม ความคิดถึงกลับทามหั้ยเทอร์สำคัญกว่าเดิม ความฝันยังรอหั้ยเทอร์มาต่อเติม หั้ยความรักดั้ยเริ่มอีกครั้งหนึ่ง

เทควันโด

I got my cursor from: hi5 Cursors

แล้วแต่จาชอบ

แมลงมัน

แล้วแต่จาอ่าน

เรียนมาก่อนรัก หยุดพักเมื่อเหนื่อย หายเมื่อยค่อยก้าวต่อปัย